GEFELICITEERD!

Jij hebt de officiele Italo Easter Egg op de website van het Comedyhuis gevonden. En wat jij wint, is velen malen beter dan een kaartje voor de Comedyhuis Club, een gratis optreden of een liefdesbrief van een van de comedians.

Wij betalen jou voor jouw doortastendheid met een smörgåsbord van het nectar van de goden: Italo Disco. Het genre muziek waarbij Italianen in de jaren ’80 probeerden om disco-muziek te maken ook al konden ze geen Engels. Trek je polyester pak uit de kast, doe nog wat extra pomade in je haar en stel je voor dat je langs de kust van Napoli rijdt in je Opel Manta want…

It’s Italo Time!

Eén keer per jaar mag elke mannequin van de Italiaanse versie van de Hema een wens doen. En eentje wenste dat hij Gary Low mocht worden om I Want You te zingen voor een bomvolle zaal. Check ook vooral de epic reveal van de ponytail halverwege.

Dus je schrijft een liedje waarvan je denkt dat het potentie heeft. Dan huur je een studio voor een paar duizend Italiaanse lire. Je regelt muzikanten om een functionele Italo-beat te maken. Daarna huur je een charmant hijgmeisje in om het refrein te zingen. Nu is het tijd om de plaat te laten drukken voor nog eens duizenden lires. Denk je dat je ergens daar tussenin nog even de moeite neemt om te controleren of ‘You aren’t really fall in love’ eigenlijk wel grammaticaal correct Engels is? Nee joh. Veel teveel moeite!

Technisch geen italo maar krautrock (?) maar hoe dan ook zo bizar dat ie prima in dit lijstje past. Bovendien een echte Comedyhuis-klassieker omdat Jurg van Ginkel hem maar in de club blijft draaien (hoe vaak we hem ook vragen om dat niet te doen). Enfin, het basloopje aan het begin is briljant en prima muziek om een comedian mee het podium op te laten komen. Het stukje erna waarin een kerel met zwaar Duits accent het verhaal vertelt van de onsterfelijke ‘despotic commandah of a spees steesjun‘? Tsja. Eigenlijk óók best goed!

Wij weten ook niet meer wie er beledigd moet zijn na het zien van deze video van Evo’s Din Don. Aziatische mensen? Fans van KISS? Liefhebbers van het geluid dat een deurbel maakt?

Probeer na het luisteren van Wax Dance maar eens het refreintje niet in je hoofd te hebben. Geen idee wat de tekst is maar het zouden instructies kunnen zijn voor het vervangen van motorolie en we zouden het nog steeds meezingen.

Feel the Drive heeft niet alleen een van de meest catchy synthesizer-deuntjes allertijden maar ook een van de beste synth-solo’s ooit. En dan was het ook nog eens een favoriet van al de beste Amerikaanse house-DJ’s in de jaren tachtig. Niet voor de (dokter’s) poes!

Witte mensen die rappen en dansen tegelijkertijd. Wat kan er mis gaan? Oh. En ze doen het met het enthousiasme van een ingestudeerd stukje op grootmoeders 93e verjaardag. G.O.U.D.

Check Gepy & Gepy anders even als je body issues hebt. Want liet deze zweterige Italiaan zich uit het veld slaan alleen omdat ie een paar pondjes overgewicht had? Neen! Hij verkleedde zich als een ober, deed zijn zwoelste Barry White-imitatie in de studio en zette zichzelf gewoon even keihard op de dansvloer naast drie swooning vrouwen in cocktailjurken. Inspirerend!

Whole Lotta Love van Led Zeppelin is al een beetje een guilty pleasure (dat gekreun in het midden is toch vaak reden om naar de volumeknop te rennen voor de buren het idee krijgen dat je een porno opneemt) maar de italo-versie van deze klassieker is nóg veel erger. Niet alleen is de gitaar vervangen door een verrukkulluk cheesy synthesizer maar ook is de Engelse tekst fonetisch ingestudeerd door de zanger. Mama mia!

Als uitsmijter, geen italo maar wél een nummer van een kwartier met in het midden een hoorspel van vijf minuten over een trio tussen twee homo’s en een prostituee in een steegje en de politie-agent die het ontdekt. Wie wil dat nou níet horen? Ben je een communist ofzo? Heb je ook een hekel aan puppies en lekker eten? Nou dan! Luisteren dat ding!